ธรรม 42 หมวด : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 15 / 79

ประโยค - จุดดวดนที่ปลายสัักกา อธิฏฐานพระวันว อุจจาร วารวา - หน้า 431 ที่อยู่ในวัดว่างปล่านนั้น เป็นราษฎร์ที่ไม่ยอมให้นับ. แต่จะอยู๋กับภิษฎ. ปกติดี สมควรอยู่. แต่เมื่ออันตราย ๑๐ อย่างมีอยู่ ถึงแม้ว่า

เนื้อหานี้พูดถึงอาวาสและภิษฎในพระธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการอยู่ร่วมกันของภิษฎและสิ่งที่ควรพิจารณาเมื่อมีอันตราย เช่น การดูแลรักษาพื้นที่หรือเสนาสนะให้เหมาะสม นอกจากนี้อธิบายความหมายของสถานที่พ

ประโยค - จุดดุลสมดุลปาสากา อรรถถกพระวินัย อุวรร ค วรรา - หน้าที่ 560 ได้ยินว่า คำว่า หัตถินะกะนี้ เป็นชื่อแห่งปราสาทที่ทำอย่างนั้น. หลายขวา สพพ ปลาสก ปริโภค มีความว่า บานหน้าต่าง เตียงตั้ง พัดใบตาล ว

เนื้อหาเกี่ยวกับคำว่า 'หัตถินะกะ' ที่หมายถึงปราสาทและการจัดลักษณะการใช้สอยในภูมิของสงฆ์ รวมถึงการบริหารทรัพยากรต่างๆ ในอาราม โดยชี้ให้เห็นการใช้งานที่เหมาะสมภายในแนวทางพระวินัยและการรักษาไว้ซึ่งวัตถุป

ประโยค - ปัญญสมันตปลากาอ กรกถา พระวินัย ปรติวา วันถนา - หน้าที่ 773 แม้ในสมานสงวาสก็มีเหมือนกัน. จริงอยู่ ภูกุนัน ชอบใจ ลักษณ์ของพวกเขา, ย่อมเป็นสมานสงวาสของพวกนั้น, เป็นนาน- สงวาสของอีกพวกหนึ่ง. ข้

เนื้อหานี้พูดถึงพระวินัยและการจัดหมวดของอาบัติ โดยแนะแนวเกี่ยวกับบุคคลในสังคมที่มีบรพชา และสถานะต่าง ๆ ในการแก้ปัญหาผ่านคำพูดและการกระทำ พร้อมกับการอธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างวิจินและกรรมในด้านต่าง ๆ

ประโยค - ปัญจมนต์ปลากาก อรรถถากพระวินัย ปริวาร วัฒนา - หน้าที่ 820 [พระสมานหมวด ๘] วินิจฉัยในหมวด ๘ พึงทราบดังนี้:- บทว่า อุฏฐานิสัส ได้แปล อานิสงส์ ๘ ที่รัศมีในโกสัมพี- บันฑะอย่างนี้ คือ "เราทั้ง

ในหมวด ๘ ของพระสมานมีการวินิจฉัยเกี่ยวกับอานิสงส์และการปฏิบัติตนในกรณีต่างๆ โดยกล่าวถึงประเด็นสำคัญเกี่ยวกับอภิทก์ยและการหลีกเลี่ยงการกระทำที่อาจสร้างกรรม พระผู้มีพระภาคได้ตรัสชี้แจงถึงการปฏิบัติที่ถู

ประโยค - ปัญจมณฑลปลากกา อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันฉนะ - หน้าที่ 861 อาณวะแห่งอุวทภิรณ์นัน." แม้ว่าคำว่า อนุวาทนัน นี้ ท่านกล่าวด้วยอำนาจอุวทที่ อาศัยการ โจนกันเกิดขึ้น ชื่อว่ามีอธิบเป็นนันนิทาน เพ

เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายและตีความในอรรถกถาพระวินัยปริวาร โดยเฉพาะการวิเคราะห์คำว่า อนุวาทนัน และ อาปฏินทาน ที่มีความสำคัญในการปฏิบัติตามพระวินัย. ในการศึกษานี้ได้ชี้ให้เห็นหลักการและเหตุผลต่างๆ ที่นำ

ประโยค - ปัญญา สมุนไพรอาณาจักร อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันฉนา - หน้าที่ 865 [ว่าด้วยสมุฏฐานแห่งสมณะ] คำแก้คำถามถึงมูล ตื่นทั้งนั้น. ในคำถามถึงสมุฏฐาน ท่านกล่าวว่า "สมะทั้ง ๓ มีสมุฏฐาน ๓๖ อะไรบ้าง ?"

บทความนี้สำรวจเรื่องสมุฏฐานแห่งสมณะในพระวินัย โดยมีการอธิบายถึงสมุฏฐานจำนวน ๓๖ และการกระทำต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับกรรม ข้อความยังชี้ให้เห็นถึงการหยุดและการเชิญชวนให้กระทำกรรมด้วยตนเอง รวมถึงการบริหารกรร

ประโยค - ปัญญามีตปลามาก อรรถถภาพพระวินัย ปิราว วัดนา - หน้าที่ 890 ท่านกล่าวว่า อุณฺมุนูปมาทน (ยังการขอให้เกิดตามขึ้น.) ๓ สิกขาบทมีกายสังกัดสิกขาบทเป็นคำ ท่านกล่าวตามรูปเดิมนั้นเอง. ๕ สิกขาบทนี้ พิธ

ในบทนี้กล่าวถึงพระวินัยและสิกขาบท ที่มีผลกระทบต่อการปฏิบัติในชุมชน โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่อาจนำไปสู่การแตกออกเป็นสองฝ่ายในกลุ่มผู้ปฏิบัติ เหตุการณ์เช่นนี้เป็นสัญญาณบ่งชี้ถึงความแตกแยกที่อาจเกิดขึ้นในหม

ประโยค - ปัญญามีตปลามัก อรรถกพระวันอิ ปริวาร วันฉนา - หน้า ที่ 916 [ว่าด้วยสังสารวัฏ] บทว่า ปญฺญูเตฏ มีความว่า วัฏชนัง เราปญฺญูติแล้ว, ปญฺญูติไว้ที่ไหน? ในวิตัตถะนะ จริยอยู่ วัตร ๑๔ หมวด พระ ผู้มีพร

เนื้อหาอภิปรายเกี่ยวกับความหมายของปัญญาในบริบทของสังสารวัฏ โดยกล่าวถึงบทบาทของพระผู้มีพระภาคในพระพุทธศาสนา การรักษาความสมดุลของอารมณ์ และความแตกแยกที่เกิดขึ้นในสังสาร การทำความเข้าใจในชีวิตและการกระทำ

ประโยค - ปัญญามีดนปลากาก อรรถถกพระวันนี ปวิริย วันฉนา - หน้าที่ 946 อธิบายทูรืนนี้ มีความเห็นในประเภทแห่งอธิบูฏนี้ว่า เป็น อรรถธรรม มีความสงสัยในประเภทแห่งอธิบูฏนี้ มีความเห็นใน ประเภทแห่งผู้มีความสง

บทความนี้กล่าวถึงอธิบูฏในพระพุทธศาสนา โดยเน้นความเห็นในประเภทแห่งอธิบูฏว่าเป็นธรรม และการไม่ยึดติดกับความสงสัย บทความยังกล่าวถึงพวกที่ถูกระบุในสถานะธรรมและการแสดงธรรม ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการตีความและการ

ประโยค - มังคลัตถีนี้เป็นเปล เล่ม ๕ - หน้าที่ ๑๑๔ ท่านนำหญิงสาวมาจากสกุลเสมอกัน เพื่อบุตรผู้เจริญวัยแล้ว ชนะ ๕ คน เหล่านั้น รวมเป็น ๖ คนกับหญิงคนใช้ชื่อชุดราดิอิ ๑ ด้วยประการ นี้. พระโพธิสัตว์ได้ให้โอ

มังคลัตถีเล่มที่ 5 มีการพูดถึงความไม่เที่ยงของชีวิตและการตระหนักรู้ถึงความตาย โดยพระโพธิสัตว์ได้ให้โอกาสแก่บัณฑิตในการศึกษาสภาวะแห่งความตายเพื่อให้เข้าใจถึงการไม่ประมาทในชีวิต ภายหลังพระโพธิสัตว์ได้เผ

ประโยค ๕ - มังสคลัทธิปินนาแปล เล่ม ๔ หน้า ๔๗ กัลยาณสังวาสว่า "ภิญญูยอมยินดีด้วยปัจจัยวิตัวเป็นต้น อันเลวหรือ ประณิต ด้วยธรรมใด ธรรมนัน เป็นไปอย่างนั้น คือ ความไม่โลก ชั่วว่า อติริตรปจิยันสนโดย." [๒

เอกสารนี้ว่าด้วยความหมายของสันโดยที่ถูกกล่าวถึงในพระอรรถถกาถัง ซึ่งมี ๑๒ อย่างตามอารมณ์ที่แตกต่างกัน โดยอ้างอิงจากแหล่งข้อมูลต่างๆ ในธรรมวินัย เช่น อรรถถกาสามัญสูตร และอื่นๆ พร้อมทั้งเนื้อหาที่อธิบายถ

คู่มือวิชาแปลไทยเป็นครู ป.5-9 (๑) หลักมีว่า ศัพทฺ อิ อู การันโต ใน ปุ. เมื่อเข้าสมาส แล้ว ต้องรู้สฺส เช่น เสฎฐีปฺปฺโต วิญฺญาณโต โยควิตโต เป็นต้น แต่นำมาใช้โดยไม่ได้รู้สฺส เป็นว่า เสฎฐีปฺปฺโต ดังนี้ เ

คู่มือวิชาแปลไทยเป็นครู ป.5-9 นี้มีหลักการในการเลือกและใช้ศัพท์ในการแปล โดยแนะนำให้เลือกศัพท์ที่อยู่ในหมวดเดียวกัน เพื่อให้การแปลมีความถูกต้องและไม่ยุ่งยาก โดยยกตัวอย่างการใช้ศัพท์ที่ผิดและถูกต้อง นอก

คำศัพท์และความหมาย ๑๒๗๙ เดี๋ยวก็นก็ตาม แต่ว่ามาสังกิยาวเกินไป ทั่งความก็ไม่ชัดเจน คือไม่รู้ว่ามืออีกข้าง เท้าข้าง ตาข้าง ที่เป็นอย่างนั้น ถ้าแยกศัพท์ออกตามแบบ จะทำให้มองเห็นชัดเจนกว่า : เอก เอกสุข มิ

เนื้อหาพูดถึงการใช้คำศัพท์ในการสื่อสาร โดยเฉพาะการประกอบศัพท์ และการแก้ไขการจัดเรียงคำที่อาจทำให้เกิดความสับสน นักวิชาการนำเสนอวิธีการที่เห็นชัดเจนในการแปลคำต่าง ๆ โดยเน้นตัวอย่างที่แสดงให้เห็นถึงการป

บทนำ คำมภิธวิสาทวิสส ศาสนธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ถกเถียงรวบรวมข้ออรรถเสนเป็นคำมภิธวิสาทไตรปิฏก ภาษาสำหรับอริยกรมไตรปิฏกนั่นได้แก่ภาษาบาลี จิ๋งเรียกรวมกันว่า บาลีพระไตรปิฏก หรือกงเล่มมีเพียงคำ

บทนำนี้นำเสนอเกี่ยวกับคำมภิธวิสาทวิสสซึ่งเป็นการรวบรวมข้ออรรถนำเสนอในการศึกษา ว่าด้วยภาษาบาลีที่ใช้ในพระไตรปิฏก โดยมีการจำแนกคำมภิธวิสาสออกเป็น 4 หมวดหลัก ได้แก่ คำภิธวิไธยาน์, คำภิธวิสันต์, คำภิธวิรณ

บทนำ คำมีรสที่ทาเสศ คำมีรสที่ทาเสศ คือ คำมีกระอะไร? คำมีรสที่ทาเสศ ๔ หมวด บทที่ ๑. สัญญาภิธาน ชนิดของอักษรทั้ง ๑๑ ตัว สระ ๘ ตัว พยัญชนะ ๓๗ ตัว ฐานเกิดของอักษร ภาพประกอบฐานเกิดของอักษร กรณ้องอักษร ภาพ

บทนำเกี่ยวกับคำมีรสที่ทาเสศ และรายละเอียดของสัญญาภิธานกับชนิดของอักษร รวมถึงการออกเสียงและการเขียนพยัญชนะ มีแบบฝึกหัดที่ช่วยเสริมการเรียนรู้ ตั้งแต่การทำความเข้าใจในเสียงสระและพยัญชนะที่มีอยู่ในภาษาไท

ประโยค - พระธัมปิชาทิฆอุถูกฉบับภาค 6 - หน้าที่ 216 ละเสียแล้วซึ่งประโยชน์ ถึงเอาธรรมอันเป็นที่รัก ย่อมทะเยอทะยาน ด่บบุคคลผูถามประ- กอบคน บุคคลอย่างสมาคมกับสัตว์และสังขาร ทั้งหลาย อันเป็นที่รัก (และ)

เนื้อหานี้เน้นความสำคัญของธรรมที่เกี่ยวกับสัตว์และสังขาร โดยกล่าวถึงผลกระทบจากการมองเห็นหรือไม่เห็นสิ่งที่รักและไม่รัก ทำให้เกิดทุกข์ในใจ นอกจากนี้ยังนำเสนอมุมมองเกี่ยวกับการทำในใจที่ไม่ได้เบียดเบียนผ

ประโคม - พระธรรมปิฎกภควโต แปล ภาค ๑. หน้า ที่ 24 นิยมน้ำ ๒ สตรีนั้น หมดที่พึ่ง เที่ยวไป ยอมถึงความลำบาก มาก เพราะเหตุนี้ พระศาสดา จึงตรัสวามประพฤติชั่วของสตรี นั้นว่า "เป็นมลทิน." ว่า ทกโท แปลว่า ของผ

ในพระธรรมปิฎกภควโต แสดงให้เห็นถึงความตรกะและมลทิน เช่น สตรีที่มีนิยมน้ำ และการให้ที่มีเจตนาผิด ปรากฏว่ามลทินมีทั้งในโลกนี้และโลกหน้า อวิชชาเป็นมลทินที่ไม่มีมากที่สุดและอาจทำให้คนหลงผิดได้ การมีปัญญาไม

ประโคม - พระจัมเปถูกฏอแปล ภาค ๙. หน้า ที่ 108 ผู้มีปัญญาในพระศาสนานี้. เธอจงควบมิตรที่ดีงาม มือถือวีอันหมดจด ไม่เกี่ยวอรัน. ภิกษุพึงเป็น ผู้ประพฤติในปฏิสังขาร พึงเป็นผู้ลาภในอาจาระ; เพราะเหตุนัน เธอจ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการประพฤติของพระภิกษุในพระศาสนาและความสำคัญของเมตตาในการบำเพ็ญเพียรเพื่อเข้าถึงพระนิพาน การเป็นผู้ที่ประพฤติตามอาจาระและในปฏิสังขารจะนำไปสู่ความสุขที่แท้จริง การดำเนินชีวิตด้วยเมตตาจ

ประโยค - คำนี้พระธรรมปิฎก ย่อมนเจริญ ปฎบา อ. ปัญญา ๓๓๓ วุฒิสุต ของบรรบนัน น วาตมิติ ย่อมไม่เจริญ อิติ คััั้ม ๗ (อุตโค) อ.อรรคว่า อยู ปูโร ส อ. บุรีโสโต อุปาสุตโต ชื่อว่า ผู้มีธรรมอันสับแล้วน้อย (อากว

บทนี้กล่าวถึงการวิเคราะห์คำสอนในพระธรรมปิฎก โดยมีการอธิบายถึงความสำคัญของการประพฤติปฏิบัติตามธรรมเพื่อความเจริญงอกงามในชีวิต ตลอดจนข้อคิดที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิตตามคำสอนของพระพุทธเจ้า การรักษาแล

กิริยากริยา แบบเรียนบาลีไวยากรณ์สมบูรณ์แบบ 3 กรมอัญมณี แบ่งออกอีกเป็น 2 ชนิด คือ 1. ปัจจุบัน แปลว่า อยู่ 2. อดีตกาล แบ่งออกอีกเป็น 2 ชนิด คือ ก. อดีตกาลล่วงไปแล้ว ยังคงเนื่องอยู่ แปลว่า ....แล้ว

ในบทนี้กล่าวถึงกิริยากริยาในภาษาบาลี โดยแบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ ปัจจุบัน และ อดีตกาล อดีตกาลแบ่งออกเป็น 2 ชนิด ได้แก่ อดีตกาลที่ยังคงเนื่องอยู่ และอดีตกาลที่สำเร็จแล้ว การกำหนดกาลของกริยาต้องอ้างอิงปัจ